Οι νέοι γέροι.

Δευτερόλεπτα πριν τα μεσάνυχτα. Κοιτάζω το ημερολόγιο, 20 χιλιάδες χρόνια πέρασαν από την προηγούμενη φορά. Οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν.

Οι γέροι ακόμα θυμούνται τον προηγούμενο κατακλυσμό. Θυμάμαι λέγαν ιστορίες περίεργες, κάποτε τα είχαν όλα και τελικά έμειναν με ότι πρόλαβαν να χώσουν στην κιβωτό.

Κανείς δεν τους άκουγε κανείς δεν έδινε σημασία στα λόγια τους, "όλο μπούρδες είναι" τους περιφρονούσαμε μεταξύ μας. Μύθοι νομίζαμε όλοι, χαζομάρες που λένε οι γέροι για να κερδίσουν λιγάκι απο το ενδιαφέρον μας τώρα που είναι μόνοι και μίζεροι. Λάθος πιστέψαμε, οι γέροι δεν έχουν ανάγκη απο το ενδιαφέρον μας, ποτέ δεν το είχαν. Oι γέροι δεν γεννήθηκαν γέροι, κάποτε ήταν νέοι, όμορφοι, κάποτε περπατούσαν και έτρεμε η γη κάτω απο τα πόδια τους, κάποτε γαμούσαν και μερικοί ίσως έδερναν κιόλας. Οι γέροι λένε τις ίστορίες τους μπας και πάρουμε χαμπάρι τίποτα, μπας και δεν την πατήσουμε όπως και αυτοί. Μα δεν ακούγαμε, ήταν 2011 και γαμούσαμε άσχημα, ήμασταν πιο ψηλοί από ποτέ, τα είχαμε όλα και ήμασταν ανίκητοι - όπως και οι γέροι πριν τον δικό τους κατακλυσμό.

12 και 1 ο κατακλυσμός ήρθε και πέρασε, σαν τους γέρους προλάβαμε να σώσουμε μονάχα ότι χώσαμε στην κιβωτό - οι γέροι φύγανε δεν τους ένοιαξε να σωθούν. Οι νέοι γέροι ειμαστε εμείς και μοίρα μας είναι να βιώσουμε ό,τι μας εξιστόρησαν οι προηγούμενοι - ίσως και κάτι παραπάνω.

Ήμασταν νέοι και αλλαζόνες - δικαιολογημένα αφού τα είχαμε όλα - μα δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για ό,τι θα ακολουθούσε μετά τον κατακλυσμό. Είχαμε συνηθίσει να κυκλοφορούμε γυμνοι, περήφανοι, γνώστες των πάντων. Μα τα χάσαμε όλα και την γενναιότητα μας την αντικατέστησε η αγωνία. Πλέον κυκλοφορούμε με την στολή του δύτη - μη τυχόν και ξαναπλημμυρίσει. Φοβισμένοι κάθε μέρα μπροστά από τα δελτία του καιρού

Είμαστε οι νέοι γέροι, έτοιμοι να εξιστορήσουμε στα παιδιά μας και στα παιδιά αυτών πως καταφέραμε σε μία νύχτα και τα χάσαμε όλα, πως από την κορυφή της διανόησης, πως από τις ημέρες τις αφθονίας καταφέραμε και βρεθήκαμε εδώ, σε τούτη την κρύα και υγρή σπηλιά να τρώμε ψάρια ωμά -κανείς δεν ξέρει πως να ανάψει μια γαμημένη φωτιά χωρίς αναπτήρα. Χάσαμε επαφή, και όμως μας είχαν πει οι προειδοποιήσει οι προηγούμενοι.

Είμαστε εδώ στο τέλος του προηγούμενου κόσμου, οι πιο φιλόδοξοι και καλόπιστοι απο εμάς πιστεύουμε πως το τέλος αυτό ταυτίζεται με την αρχή ενός νέου κόσμου. Σαν νέοι γέροντες πρέπει να παλέψουμε, πρέπει να συνεργαστούμε μπας και στο τέλος τούτου του κόσμου οι νέοι δεν βρεθούν προ εκπλήξεως, μπας και στο τέλος αυτού του κόσμου οι νέοι είναι υποψιασμένοι, έχουν μυριστεί τι πρόκειται να συμβεί και λάβουν τα μέτρα τους ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν παρ'όλες τις απώλειες που θα υποστούν.

Το μήνυμα είναι πως οι Ατλαντίδες, οι Εδέμ και όλες οι αιώνιες πηγές της νιότης είναι καταδικασμένες να χαθούν στην λήθη. Μα το θέμα είναι να μάθουμε να πατάμε στα πόδια μας χωρίς αυτές.

Καθήκον μας είναι η μάχη.