Λιτλ ριπόρτ

Και οι μέρες της εξεταστικής στην όμορφη μας πόλη* περνούσαν ήσυχα. Θρι κόρσις ντάουν σιξ του γκόου. Πιο συγκεκριμένα μέχρι στιγμής τα είχαμε όλα, ένα μάθημα που μετά από μιας νύχτας διάβασμα πήγε καλά, ένα που δεν ξύπνησα και έγινε της πουτάνας από αντιγραφή και ένα που ξύπνησα και έγινε της πουτάνας από αντιγραφή - του πούστη άμα δεν το πέρασα (πάλι).

Συνεχίζοντας τα του ceid, έπεσε χθες στην αντίληψη μου πως ο πραγματικός αριθμός των φοιτητών στο έτος μου δεν είναι 30, αλλά γύρω στο ενάμιση αμφιθέατρο άτομα - τους έπιασε ένας πόνος για την σχολή όλους τώρα μέσα στην εξεταστική. Επίσης είναι γεγονός πως όλες οι φετινές πρωτοετείς δεν βλέπονται, καθόλου όμως, το θέαμα στο αμφιθέατρο προχθές ήταν τουλάχιστον αντιαισθητικό. Όπως όλα δείχνουν με μία Ιν. μια Ελ. και μια Χρ. θα την βγάλουμε μέχρι να πάρουμε το δίπλωμα.

Σε λοιπά Πατρινονέα, άξιοι αναφοράς φυσικά και είναι οι 2 χθεσινοβραδυνοί σεισμοί οι οποίοι έδωσαν στην Μαρία τα πατήματα που έψαχνε για να με λιώσει στο δούλεμα όσο εγώ κρυβόμουν κάτω από τις πόρτες σαν την καλή κοτούλα που είμαι. Προσφορά της ημέρας το συγκεκριμένο σάιτ το οποίο when it comes to earthquakes and mediterranean - που λένε και στο χωριό μου - είναι το καλύτερο, bookmark it.

Η όμορφη μας πόλη.

PS. Κοιτάζω το σημερινό ποστ και αναρωτιέμαι με τον εαυτό μου, που είναι εκείνα τα ποστ τούβλα, που είναι οι προτάσεις-παράγραφοι, έστω εκείνες οι ιστορίες που ο Λάικ τόσο τις βαριόταν; Οεο; Κλαψ πάει έχασα το μπλογκογραφικό μου ενδιαφέρον.